Урыссу бистәсендә яшәүче Николай Тябин бу көннәрдә 90 яшьлек юбилеен билгеләп үтә.
Үткән юлга борылып караса, Николай Иванович Башкортстанның Бакалы районы Дияш авылында үткән яланаяклы балачагын искә төшерергә яратмый. Әйтергә кирәк, ачлык һәм “ялангачлык” еллары бу.
- Дуңгызларга һәм сыерларга ашаткан бар нәрсәне без дә ашап карадык инде, - ди ул ачынып. – Ни әйтәсең, сугыш, колхозчылар авыр яши, ул чактагы авылларда салам белән капланган йортлар, маллар яшелчә бакчасына кермәсен өчен читән койма. Сугыш вакытында мин башлангыч сыйныфларда укыдым. Физкультура урынына мәктәпләрдә хәрби хәзерлек укыталар иде. Калканнар «муляжлар”, "Бер шеренгага бас!» Мин боларның барысын да беренче сыйныфтан ук үзләштердем. Элек мәктәптә имтиханнарны дүртенче сыйныфтан ук тапшыралар иде – арифметика һәм рус теле - телдән һәм язмача. Беренче бишлене, хәтерлим, география буенча Магелланның «Дөнья тирәли сәяхәте» буенча алдым, икенчесен – тарих фәненнән «Чыңгызхан һөҗүме» өчен. Әти 42 яшендә яраланып, фронттан кайтты. Гаиләбездә сигез бала бар, мин – иң өлкәне. Әни 46 яшендә, дүрт баласын калдырып вафат булды. Әти икенче тапкыр өйләнгәч, үги әни дүрт бала тапты.
- Педагог булып 1958 елның февраленнән эшли башладым. Вакыт узу белән Казан дәүләт педагогия институтын тәмамладым. Хәзерге Урыссуның 2нче мәктәбе (ул вакытта 1нче) директоры Надежда Матвеевна Микрюкова иде. Бу мәктәптә мин унҗиде ел хезмәт – столярлык эше осталыгы дәресләрен укыттым. Ә 1975 елдан география дәресләре алып бардым. Сигезьеллык мәктәптә дә, хәзерге өченче мәктәптә дә укыттым. Ә 84 яшемдә мине директор һөнәрен үзләштерү өчен Казанга җибәрделәр. Элек, беләсезме, директорларны махсус әзерлиләр иде. Әлеге курсларны мин гел бишле билгеләренә тәмамладым. Шуңа күрә пенсиягә чыкканчы мин 79-нчы тимерьюл микрорайонындагы мәктәбен җитәкләдем.
Хәзерге вакытта фани дөньядан бакыйлыкка күчкән хатыны белән алар өч ул – Александр, Сергей, Николай һәм кызлары Надежданы тәрбияләп үстерә. Яшенә карамастан, хикәяләү герое мөстәкыйль, тулы тормыш белән яшәвен дәвам итә. Машинасында балалары янына кунакка килә. Оныкларының уңышларына сөенә. Николай Тябин матур күренә. Җәйге вакытта ул Аксакүлада яши, умартачылык белән шөгыльләнә . Әлбәттә, яше үзен белгертә. Шулай да бу кеше картлыкка бирешми. Бәлки, моның сәбәбе – спорт белән шөгыльләнүдер. Тябин һәрвакыт җитез чаңгычы булып калды. Хатыны да спорт белән мавыга, ә аннары бөтен балалары да. Сүз уңаеннан, бу гаиләдә җырларга да яраталар. Күңел өчен. Николай Ивановичның грамотасы һәм дипломнары тулы бер өем (аларның бер өлешен без сайтта урнаштырабыз). Ә хатыны мылтыктан бик яхшы аткан – ятып та, тездән дә һәм баскан килеш тә. Ул шулай ук матур вокалга ия була, хорда җырлый. Җиңел атлетика белән дә шөгыльләнә.