Ютазы авылында яшәүче Руслан Ялилов «Батырлык өчен» һәм «Сугышчан батырлыклары өчен» медальләре белән бүләкләнгән
Өлешчә мобилизация башлангач, 33 яшьлек Руслан шунда ук контракт буенча хезмәт итәргә карар кыла.
Хатыны Әдилә белән алар сигез яшьлек кызлары Амелияне һәм дүрт яшьлек уллары Данилны тәрбиялиләр. Ялилов - мотоукчылар батальоны артиллерия взводының өлкән наводчигы. Аларның часте азат ителгән территориянең торак пунктларының берсендә урнашкан. Аның хатыны Әдилә билгеләп үткәнчә, бүген сугышчылар ташландык йортларның берсендә яшиләр.
— Ирем, үзләре хезмәт иткән җир турында сөйләде, алар хезмәт иткән урында күпләр барысын да ташлап китеп барган, — дип сөйләде Аделя. – Күпчелек картлар калган. Җирле халык белән мөнәсәбәтләр яхшы. Алар аңа һәрьяклап ярдәм итәләр. Руслан башта өч айга контракт төзеде. Аннары контрактны автомат рәвештә сугыш тәмамланганчыга кадәр озайтканнар. Минем ирем, мөгаен, көчле җаваплылык хисе тоя торган заттыр. Һәрхәлдә, ул туган иленә яраланган дустына караган кебек карый. Ул беркайчан да аның турында начар сүз әйтергә рөхсәт итмәячәк. Россия ярдәмгә чакыргач, Руслан читтә кала алмый. Аларның комбаты, сүз уңаеннан, татар милләте вәкиле. Дисциплина кырыс.
Руслан Ялилов ике тапкыр ялга кайта. Аягы яралана, госпитальдә дәваланганнан соң, яңадан сафка баса.