«Мин аңладым, укытучылык — ул һөнәр генә түгел, бу сәләт".
Алсу Зарипова, Кече Урыссу мәктәбе педагогы:
"Укытучылык минем канымда булгандыр, мөгаен. Бала чагымдагы барлык уеннар да укытучылык белән бәйле иде: әле мин өйрәттем, әле мине өйрәттеләр. Беренче дәфтәрләр, кызыл ручкалар һәм почмак миңа бик якын булып китте һәм болар барысы да шундый якын булып тоелды.
Университетка керергә вакыт җиткәч, мин икеләнмичә педагогика факультетын сайладым. Мин үземнең укытучыларыма сокланып карый идем, алардан иң яхшысын алырга һәм үземнекен өстәргә тырыштым. Университетны тәмамлагач, мин юллама белән туган районыма кайттым һәм Кече Урыссу мәктәбенә килдем. Хыялым чынга ашкан момент килеп җитте: "Исәнмесез, балалар! Мин сезнең яңа укытучыгыз!“
Шул вакыттан бирле һәр көн ямь белән тулды. Укучыларның карашлары, аларның сораулары, шатлыклары, хәтта сагышлары да минем тормышымның бер өлешенә әверелде. Мин аңладым, укытучылык - ул һөнәр генә түгел, бу сәләт. Планнарның бозылуы, арыганлык — Укучыларның уңышларын, яңа максатка ирешкәндә аларның утлы күзләрен күрү арыганлыкны оныттырды.
Шулай итеп, ел артыннан ел үтте, минем тормышымны мәгънә һәм әһәмиятлелек белән тутырды. Мин укытучылар династиясенең бер өлеше булуым белән горурланам, укытучы гына түгел, тәрбияләүче дә, юнәлеш бирүче дә, илһамландыручы да булам. Хәзер мин тәгаен беләм: укытучылык чыннан да минем канымда".
Тулырак: http://yutazy.ru/news/obrazovanie/ona-iz-dinastii-ucitelei