Алтын куллы Шәфәкать Габдрахманов
Район җитәкчелеге 94 яшьлек юбилеен билгеләп үткән хезмәт ветераны Шәфәкать Габдрахманов янына килеп, аны шәхсән котлады һәм сәламәтлек теләде.
8 гыйнварда туган көнен бәйрәм итүче Шәфәкать Габдрахманов аппарат җитәкчесе Марьяна Вәлиулловадан котлаулар кабул итте, ул аңа Россия Президенты Владимир Путиннан телеграмма һәм Ютазы районы башлыгы Аяз Шәфигуллиннан бүләк белән сәламләү адресын тапшырды. Балалары, оныклары, кунаклары шулай ук Шәфәкать Гафуровичка ныклы сәламәтлек, иминлек һәм озын гомер теләделәр.
Шәфкать Габдрахмановның тормыш юлы гади булмаса да, ул һәрвакыт хезмәттән көч һәм тормышка мәхәббәт алып, оптимист булып кала. Ул Азнакай районының Стәрле авылында крестьян гаиләсендә туа. Сугыш елларының авырлыгы малайның характерын бик иртә чыныктыра, аны хезмәтен бәяләргә һәм өлкәннәргә ярдәм итәргә өйрәтә.
"Бичара әниләребез, – дип искә ала Шәфәкать Гафурович, – үзләренең нәфис җилкәләренә төшкән авырлыкларга ничек түзделәр алар! Без күргәннәрнең барысын да, сүзләр белән тасвирлап булмый. Ләкин кешеләр безнең җиңүгә ышана һәм аны якынайту өчен кулдан килгәннең барысын да эшли иде." Кырда эшли, әнисенә ярдәм итә. Әтиләре фронттан әйләнеп кайтмый. Шуңа күрә Шәфәкать зур гаиләдә хезмәттә үсә. Ул үзе искә төшергәнчә, 1951 елның 7 ноябрендә Совет Армиясе сафларына алына. Күпьеллык намуслы хезмәте өчен Шәфәкать Габдрахманов берничә мәртәбә медальләр, Мактау грамоталары белән бүләкләнә.
Армиядә хезмәт итеп кайтканнан соң, Шәфәкать Габдрахманов тормышын "Электросоединитель" заводы белән бәйли, анда ул 1969 елда килә һәм, хезмәттәшләренең хөрмәтен яулап, күп еллар эшли. Заводта Габдрахманов бүген дә үз эшенең остасы булып санала, шуңа күрә аны үз цехына эшкә чакырып торалар. Бу очракта алыштыргысыз кешеләр булмау турындагы гомум кабул ителгән гыйбарә мәгънәсен югалта. Автоматлар өчен материалны әзерләү - калибрлау һәм рихтовка - микрон өлешләргә кадәр төгәллек таләп итә. Габдрахманов мондый төгәллекне тулысынча тәэмин итә. Ул бүгенге көнгә кадәр руль артында йөри, балыкка йөри, өй буенча барысын да үзе эшли.
Шәфәкать Гафуровичның озын гомерле булуының сере - аның тыелгысыз энергиясендә һәм хезмәтне яратуында. Әлегә кадәр ул хуҗалыкны үзе алып бара, руль артыннан йөри, балыкка йөри һәм үзенең кулинария шедеврлары белән туганнарын сөендерә.
Хатыны Сәвия белән бергә алар озын һәм бәхетле гомер кичергәннәр, бер ул һәм бер кыз үстергәннәр. Өч ел элек хатыны вафат булган, аны бик сагына. Бүген ветеран истәлекләр белән яши, оныклары Һәм оныкчыклары белән сөенә, алар аны кайгыртучанлык һәм игътибар белән чолгап алалар.